“در حالیکه جنگ افغانستان به پایان اجتناب ناپذیر و غم انگیز خود می رسد، زمان آن است که با تواضع در مورد محدودیت های قدرت امریکا تامل کنیم. ایده ایجاد دموکراسی کثرت گرا در افغانستان همیشه یک آرزوی تب آلود و البته دست نیافتنی بوده
“به گزارش سرخط دیلی، دولت افغانستان سفر مقامات به پاکستان را ممنوع اعلام کرد. این گامی در جهت پایان دادن به همه روابط با پاکستان برای جنگ در افغانستان است!”
خروج نیروها از افغانستان به چین امکان کنترل بی حد و حصر خاورمیانه را می دهد. اگر فکر کنیم که حزب کمونیست چین در منطقه پس از خروج ما نفوذ نخواهد کرد، ما خودمان را مسخره کرده ایم!
طالبان مانند بسیاری دیگر از گروه های تروریستی توسط پاکستان ایجاد، توسعه و محافظت شد. بدون از بین بردن ریشه، فقط هرس شاخه ها کافی نیست. متعجب است که غرب پس از بیست سال اقامت در افغانستان این مسئله را درک نکرده است.
“هر بار که ایالات متحده خواستار تحت فشار قرار دادن پاکستان برای آوردن طالبان به مذاکرات معنادار است، نهاد استخباراتی آی.اس.آی آشکارا به قطر می رود تا آنها را ترغیب به مذاکره کند. سپس طالبان برای گرفتن اجازه از رهبران خود از قطر به اسلام
https://www.tarjomanaf.af/photos/info/2021 June.jpg
تمام سوالات مطرح شده در هنگام خروج نیروهای شوروی در سال ۱۹۸۹ با اماده سازی ناتو دوباره مطرح می شود. چه زمانی کابل سقوط خواهد کرد؟ آیا مذاکرات انجام می شود؟ چه مدت رئیس جمهور می تواند در کار خود، باقی بماند، مانند رئیس جمهور
مقامات کابل با تمدید کریدور اقتصادی ۶۲ میلیارد دالری چین و پاکستان به شدت با چین درگیر هستند. دولت افغانستان، در پشت صحنه، بلافاصله پس از خداحافظی از آمریکا از چین استقبال می کند!
“بحران پناهجویان افغان سالها وجود داشته است، اما ما در آستانه یک بحران بزرگ هستیم. بحرانی که بیشترین تاثیر را بر ایران و به ویژه پاکستان، دو کشوری که بیشترین تعداد پناهنده افغان را در خود دارند و همچنین اروپا که جدیدترین مقصد برای کسانی
بنابراین اساساً ما پس از ۲۰ سال افغانستان را ترک می کنیم و طالبان اکنون در نزدیکی کابل هستند. این بدان معناست که ما ۲ تریلیون دالر و ۲۴۰۰ کشته از نیروهای مان را برای هیچ چیز، به هدر دادیم. وضعیت به طور قابل ملاحظه
طالبان برای ترساندن، تهدید و حمله به افغانها در شبکه های اجتماعی از تبلیغات خشونت آمیز و سخنان نفرت افکن استفاده می کنند. خشونت و وحشت نمی تواند صلح ایجاد کند!”
من یک فرصت بزرگ و تاریخی را برای وحدت می بینم. هر جامعه از گوشه و کنار کشور، از کابل درخواست اعزام ارتش و کماندوها را دارد. این امر نشانگر عطش برای نهادها و حاکمیت قانون است، زیرا مردم جناح بندی و نفاق را رد
