کابل، پایتخت افغانستان، با جمعیتی بیش از شش میلیون نفر، به سوی یک بحران بی سابقه آبی حرکت می کند؛ بحرانی که کارشناسان می گویند اگر روند کنونی ادامه یابد، تا سال ۲۰۳۰ این شهر می تواند نخستین پایتخت مدرن جهان باشد که به طور
در فضای پرآشوب سیاست بین الملل، به ویژه در منطقه غرب آسیا، قدرت ها در تلاش اند تا با برتری نظامی و نفوذ سیاسی، قواعد بازی را به سود خود تغییر دهند. اما در برابر این سیاست ها، برخی کشورها دکترین بازدارندگی را نه با
با گذشت سه سال از اجرای ممنوعیت کشت خشخاش توسط طالبان، بازار جهانی تریاک نه تنها سقوط نکرده، بلکه مسیر جدیدی یافته است – مسیری که از افغانستان به سمت پاکستان منحرف شده و حالا این کشور در آستانه تبدیل شدن به مرکز تازه تولید
دونالد ترامپ، رئیس جمهور جنجالی و پرحاشیه سیاست آمریکا، بار دیگر با صدور تهدیدی آشکار علیه آیت الله خامنه ای، رهبر معظم انقلاب اسلامی ایران، عرصه را برای تنش های سیاسی و امنیتی در خاورمیانه بیش از پیش ملتهب کرده است. این تهدید نه تنها
در حالی که افغانستان با یکی از شدیدترین بحران های انسانی در دهه های اخیر روبه روست، موج تازه ای از اخراج پناهجویان افغان از سوی ایران و پاکستان آغاز شده است؛ موجی که بنا بر گزارش های بین المللی، تنها در نیمه نخست ماه
افغانستان در یکی از بزرگ ترین پروژه های زیرساختی تاریخ معاصر خود، در حال ساخت کانال آبی عظیمی به نام قوش تپه است؛ کانالی به طول تقریبی ۲۵۰ کیلومتر که قرار است بیش از ۵۰۰ هزار هکتار از اراضی خشک و بی آب شمال کشور
منیژه علی، نویسنده افغان تبار و پژوهشگر مقیم ایالات متحده، در گزارشی تحلیلی از دومین سفر خود به ازبکستان، پرسشی تلخ اما بنیادین را مطرح می کند: آیا ازبکستان همان چیزی است که افغانستان می توانست باشد – یا هنوز هم میتواند بشود؟ او در
روزنامه انگلیسی میدلایستآی نوشت: در حمله اخیر اسرائیل به ایران، برخلاف ادعای اولیه مقامات تلآویو مبنی بر پیروزی کامل، شرایط بهسرعت تغییر کرد و اکنون این حمله بیش از آنکه موفقیتی راهبردی باشد، شکستی آشکار برای اسرائیل به نظر میرسد. نه برنامه هستهای ایران از
نتانیاهو رویکردی متفاوت نسبت به مسئله فلسطین و منطقه دارد. او معتقد است سرزمینهای فلسطینی که در سال ۱۹۶۷ تصرف شدهاند هرگز بازگردانده نخواهند شد و هدف اصلی، حکومت بر این سرزمینهاست. بر این اساس، انتظار مقاومت از سوی گروههایی مانند حماس، حزبالله و دیگر
از سال ۱۹۹۰ تاکنون، ایالات متحده بهطور مستمر درگیر مجموعه ای از مداخلات نظامی در خاورمیانه بوده که از نظر دامنه، شدت و پیامدهای ژئوپولیتیکی، بی سابقه بوده اند. آغاز این روند با اشغال کویت توسط عراق و دخالت آمریکا تحت عنوان «عملیات طوفان صحرا»
الازار گابای در تایمز آو اسرائیل می نویسد که با فروپاشی حماس در غزه، شکست حزب الله در لبنان، سقوط رژیم اسد در سوریه و تسلط کامل اسرائیل بر آسمان ایران، وضعیت ژئوپلیتیکی خاورمیانه به کلی در حال تغییر است. به گفته او، مرحله نظامی جنگ
پیوستن به تجاوز اسرائیل علیه ایران نه تنها به منافع ایالات متحده و امنیت جهانی کمکی نمیکند، بلکه به آن ها آسیب خواهد زد. این مسئله نباید تعجب برانگیز باشد، چرا که آغاز جنگ از سوی اسرائیل به انگیزه حمایت از منافع آمریکا یا تقویت
