در گزارشی جدید از «بنیاد یهودی امور امنیت ملی» (جینسا) که بهتازگی منتشر شده، تحلیلگران این اندیشکده هشدار دادهاند که ارتش ایالات متحده طی درگیری ۱۲روزه با جمهوری اسلامی ایران، حدود ۱۴ درصد از ذخایر سامانه موشکی دفاعی تاد خود را مصرف کرده است. بر
در روزها و شبهایی که مردم افغانستان با مشکلات جدی اقتصادی و بحران معیشتی دستوگریبان اند، قطع کمکهای بشردوستانه از سوی برخی کشورها، زمینهای فراهم ساخت تا شماری از چهرهها، خوشحالیشان را از این وضعیت ابراز کنند. این واکنشها، در ظاهر شاید مخالفت با حکومت
در مقطعی حساس از ژئوپلیتیک منطقه جنوب آسیا، روابط اقتصادی میان افغانستان و پاکستان وارد مرحله ای تازه شده است که با خوش بینی محتاطانه، احیای دیپلماسی و شتاب ملموس همراه است. پس از سال ها رکود تجاری، در شش ماهه ی نخست سال ۲۰۲۵،
تأمین امنیت کریدور راه آهن ترانس افغان، که قرار است ازبکستان، افغانستان و پاکستان را به هم متصل کند، به موضوع محوری گفتگوهای امنیتی در کابل تبدیل شده است. بهادر قربان اف، رئیس سرویس امنیت دولتی ازبکستان ،با مقام های بلندپایه امنیتی دولت موقت افغانستان
وزارت امور خارجه پاکستان گزارش هایی را که از احتمال به رسمیت شناختن حکومت طالبان حکایت داشت، «گمانه زنی» خواند و رد کرد. سخنگوی وزارت خارجه، شفقت علی خان، روز پنج شنبه در یک نشست خبری هفتگی موضع دولت را روشن ساخت و تأکید کرد
موشک های ایرانی در جنگ ۱۲ روزه اخیر، یکی از اساسی ترین مفروضات امنیتی اسرائیل را زیر سؤال بردند: توان بازدارندگی مطلق. سامانه های گنبد آهنین که سال ها بهعنوان نماد برتری دفاعی اسرائیل تبلیغ می شد، در برابر موجی از موشک های دقیق و
گروهک افراطی داعش در عصر حاضر، با درک عمیق از قدرت رسانهها، توانست جنگ روانی را به سلاحی بیبدیل در زرادخانه تبلیغاتی خود تبدیل کند. این گروه که بهظاهر ریشه در تفکرات قرون وسطایی داشت، با شگردی مدرن و حسابشده، از ابزارهای ارتباطی نوین برای
افشای ابتلای دونالد ترامپ، رئیس جمهور فعلی ایالات متحده، به بیماری نارسایی مزمن وریدی (Chronic Venous Insufficiency یا CVI) موجی از واکنش ها را در رسانه ها، محافل سیاسی و فضای عمومی آمریکا برانگیخته است. این بیماری که در آن جریان خون در سیاهرگ های
مقام های سکتورهای خصوصی و دولتی در کابل گردهم آمده اند تا مشکلات سرمایه گذاران را بررسی کرده و راه حل هایی برای آن جستجو کنند. مسئولان سکتور خصوصی میگویند که سرمایهگذاران هنوز با چالش های متعددی دست و پنجه نرم می کنند که باید
امضای توافق نامه سه جانبه میان افغانستان، ازبکستان و پاکستان برای پروژه راه آهن ترانس افغان، صرفاً یک طرح زیرساختی نیست، بلکه نماد تغییری عمیق در الگوی تعاملات منطقه ای و بازتعریف نظم ژئوپلیتیکی در اوراسیاست. افغانستان که طی دهه های گذشته بیشتر با جنگ،
توسعه کریدور چندوجهی حملونقل چین – قرقیزستان – ازبکستان – افغانستان در بحبوحهی بیثباتیهای ژئوپلیتیکی و اختلال در زنجیرههای جهانی تأمین، اهمیتی ویژه یافته است. در قلب این ابتکار راهبردی، نقش شخصی رئیسجمهور ازبکستان، شوکت میرضیایف قرار دارد که با رهبری او، این کشور سیاستی
